Iransabz.ir - ايران سبز

روزنامه ابتکار در سرقاله خود نوشت اصلاح طلبان دیگر یارای هماوردی در صحنه سیاسی ایران را نخواهند داشت.

این روزنامه در بخشهایی از سرمقاله خود آورده است:

* اصلاح طلبان از عرصه عمومی جامعه حذف شده اند و این حذف شدن قبل از زمانی بود که از قدرت حذف شوند.
* اصلاح طلبی گرایشی بود که در دوم خرداد 76 سر برآورد و با تحصن کمدی و تراژیک نمایندگان مجلس ششم در سال 82 عملا به پایان رسید.
* در سال84 دولت های سازندگی و اصلاحات به عنوان بانیان بسیاری از انحرافات نسبت به شعارها و آرمانهای انقلاب معرفی شدند و گفتمان غالب حول ارزشهای به حاشیه رفته همچون ساده زیستی،توجه به عدالت، سیاست خارجی عزتمند و توجه به مستضعفین، دور می خورد و مردم هم محمود احمدی نژاد را در این گفتمان برگزیدند.
* اکنون عرصه سیاست از وجود رقیبی چون اصلاح طلبان و یاران هاشمی،خالی است براین اساس این عرصه نیاز به الترناتیو دارد. در حقیقت روز بعد از انتخابات 22 خرداد 88 نقطه آغاز شکل گیری و بازتعریف آلترناتیوها بود.
* تحلیل رفتار زیرپوستی گروههای مختلف اصولگرا،حکایتگر جدال آلترناتیوهاست. جدال آلترناتیوها در زیر پوست رفتار ظاهری گروههای سیاسی جریان دارد چرا که آشوب های خیابانی پس از انتخابات تاکنون مانع عریان شدن جدال مذکور بوده است; و به مرور که فضا آرام و آرامتر شود و به انتخابات شوراها که در 89 برگزار خواهد شد نزدیکتر شویم ابعاد جدال نمایانتر خواهد شد.
* انتخابات چهارمین دوره شوراهای شهروروستا که در سال 89 برگزار می شود،نخستین وزن کشی سیاسی بین جایگزین های اصلاح طلبان از یکطرف و جریان حامی دکتر احمدی نژاداست.نحوه واکنش گروههای مدعی آلترناتیو بودن به اشوب های پس از انتخابات متاثر از این جدال زیرپوستی است.این مدعیان ضمن تمایز و اعلام انزجار با ساختار شکنان، تلاش وافری دارند تا بین معترضین و ساختارشکنان فرق بگذارند زیرا نیم نگاهی به جذب بدنه معترضین و اصلاح طلبان دارند بنابراین جدال آلترناتیوها،صحنه اصلی آرایش سیاسی آینده کشور را رقم می زند.
* جدال مذکور عمدتا بین منتقدین احمدی نژاد در جریان است.جناح منتقد در بستر زمان و با صرف هزینه های اجتماعی و در غیاب اصلاح طلبان می کوشد به صفت جایگزینی و آلترناتیو بودن مشهور شود.در چنین فرضی به طور طبیعی یک طرف اصلی صحنه را جریان وابسته به دولت و شخص دکتر احمدی نژاد تشکیل می دهد.اگرچه آقای احمدی نژاد ترجیح داده است که همچنان بدون تکیه بر قالب حزبی و به شکل رهبری اصولگرایان در صحنه حضور داشته باشد و نقش ایفا کند اما این شیوه در هما وردی با رقیب مشترک اصولگرایان یعنی اصلاح طلبان کارساز بود ولی اکنون در غیاب این رقیب مشترک و با شکل گیری نقش آفرینان جدید عرصه عمومی سیاست;به ناچار جریان حامی دکتر احمدی نژاد شکل منسجم تر و شاید هم حزبی به خود خواهد گرفت.